Een licht surrealistische expo waarin de zee geen decor is, maar het uitgangspunt.
Expo met een korrel zout vertrekt van de zee als universeel referentiepunt. Taal, typografie, grafiek en objecten spelen met vertrouwde beelden en betekenissen. Humor, surrealisme en een Belgische knipoog zorgen voor een onverwachte blik op de zee.
Het concept is op een frisse en creatieve manier neergezet, met een mooi gevoel voor humor. Een eenvoudig thema wordt op een heel diverse manier uitgewerkt, met verschillende materialen en dragers. Grafische vaardigheden, zoals typografie, worden toegepast op andere materialen. Waar je vaak boeken of een identiteit ziet, wordt hier ook servies gebruikt. De grafische kennis komt op verschillende manieren terug. De veelheid aan objecten maakt het werk sterk, zonder dat het te illustratief wordt.
Het Objectief in Gent nodigde me uit om deel te nemen aan de maandelijkse Artist Pop-Up. In maart 2026 kreeg ik de ruimte om die open uitnodiging vanuit mijn eigen beeldtaal en interesses in te vullen. De zee, die als een blauwe draad door mijn leven loopt, werd het vertrekpunt voor een tentoonstelling in taal, typografie, beeld en object.
Normaal werk ik in opdracht en vertrek ik vanuit het verhaal van een opdrachtgever. Hier was ik zelf opdrachtgever én ontwerper en moest ik alles zelf in beweging zetten: van idee en vormgeving tot het zoeken naar de juiste partners, materialen en technieken. Net die samenwerkingen brachten het verder dan ik alleen had gekund. Ook het naar buiten brengen van eigen werk maakte van deze expo een bijzonder project.
De zee staat voor mij symbool voor het leven: aan de cyclische beweging van eb en vloed. Ze is altijd hetzelfde en toch telkens anders. Ze dwingt tot vertragen en relativeren. De zee is een constante in mijn leven. Ze is universeel en collectief. Iedereen herkent er iets van zichzelf in. Met deze expo wil ik ook tonen hoe essentieel de zee is. Niet alleen als landschap of inspiratiebron, maar als een levensader.